Bemowskie Towarzystwo Fotograficzne to nie tylko grupa miłośników fotografii. Jesteśmy też ekipą ziomów i ziomali. Lubimy wspólnie spędzać czas. Postanowiliśmy razem urządzić majówkowe grillowanie. Zabraliśmy furki, część z nas także swoich bliskich i ruszyliśmy do Aleksandrówki.

Jechałem autobusem linii 116 z zamiarem dotarcia na Krakowskie Przedmieście. Opuściłem jednak wehikuł już na placu Krasińskich. Zmusiła mnie do tego sytuacja. Na ulicy stał spalony, niedawno ugaszony przez licznie przybyłych funkcjonariuszy straży pożarnej. Myślę, że nie widziałem wcześniej takiej sytuacji. Popchnęło mnie to do zrobienia kilku zdjęć dla pamięci. Przyciągnęła mnie też straż pożarna. Kiedyś rozważałem karierę fotografa, kucharza i strażaka właśnie… Darzę wielkim sentymentem obie profesje, które przegrały starcie z fotografią.
Gdy przebywałem na miejscu zdarzenia działo się kilka rzeczy. Spalony samochód był leniwie dogaszany, choć już nie było na nim widać ni żaru ni ognia. Obok na chodniku kobieta przeglądała zawartość torebki, która pożar spędziła w samochodzie. Kobieta wyciągała z niej kolejno różne przedmioty, sprawdzając czy coś nadaje się jeszcze do użytku. Towarzyszył jej strażak, który chwile wcześniej wyciągnął torebkę z wraku. Scence przyglądali się przystający na krótko przechodnie. Kiedy odwróciłem się by iść w swoją stronę, zauważyłem, że nie tylko ja fotografuje. Miejsce zdarzenia obserwował mężczyzna, z przypominającym mi czasy pierwszej szkoły, Kievem 60. Aparat wyposażony był w godziwy obiektyw szerokokątny, pewnie Flektogon. Ciekaw jestem zdjęć tego faceta. Kto go zna? ; )

Pod Pałac Prezydencki szedłem już po zakończeniu przemówienia prezesa Kaczyńskiego. Po drodze spotkałem mnóstwo ludzi z flagami idących ku Staremu Miastu. Kiedyś już spotkałem tego człowieka, stał na Krakowskim podczas wizyty Obamy, zrobiłem mu wtedy zdjęcie i zamieniliśmy kilka słów. Sympatyczny gość.

Mężczyzna pokazuje adwersarzowi swój amerykański paszport

Popularny w transmisjach telewizyjnych transparent. Dość drastyczny. Odcięta głowa kaczora Donalda krwawi:

Kobieta śpiewa energicznie gestykulując. Z głośników płynie pieśń wykonywana przez Andrzeja Dziubka:

Zauważ jak wiele dzieje się na tym zdjęciu:

Krążyłem, przyglądałem się. Zauważyłem dwie ławki, na których siedzieli starsi ludzie. Przyglądali się temu co działo się na ulicy. Ich widok wywołał we mnie ciepłe uczucia oraz pobudził zmysł estetyczny. Podszedłem zrobić zdjęcie. Celuję sobie, wtem jedna z kobiet złości się na mnie. Mówi coś o tym, że to niedobre, że ich fotografuje bo co z tego, że jest z nimi pies. Po chwili podszedł jakiś mężczyzna. Włączył się do potoku słów. Mężczyzna powiedział „hołota Palikota”, kobieta dodała, że „on sfotografuje i potem wszystko pozmienia”. Przymurowało mnie nieco, nie do końca wiedziałem o co im chodzi. Popatrzyłem więc na nich nie mówiąc nic. Uśmiechnąłem się i poszedłem gdzie indziej:

Kobieta, która otrzymała kostkę Gazety Polskiej, aby podzielić się ze zgromadzonymi. Rozdawała prasę z uśmiechem opowiadając o tym:

Aleksander Graf Pruszyński podpisywał swoją książkę „Co Żydzi winni Polakom”:

Gdy zrobiłem te zdjęcie, mężczyzna wymierzył we mnie palcami, w których tlił się papieros i odrzekł „pięć złotych kosztuje”:

Złapałem też coś nie na temat:

Podczas gdy stałem w tym miejscu, kilka osób zdążyło pochwalić  autorów napisów na fladze:

Na Stare Miasto przyszło bardzo dużo ludzi by wziąć udział w mszy w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela :

Pod Pałacem Prezydenckim wypuszczono do nieba rój białych i czerwonych baloników. To było wspaniałe:

zanurzanie jaja w roztworze barwiącym:

Karol czeka, aż jaja będą gotowe do skrobania:

zrobiłem zdjęcie Karolowi:

…a Karol zrobił zdjęcie mi:

efekty naszej malarsko-skrobaniowej pracy z jajem:

Wernisaże to wydarzenia przede wszystkim towarzyskie. Zwykle przybywa na nie mnóstwo znajomych autorów prezentowanych prac i organizatorów wystawy oraz osoby zainteresowane tematem, które chcą czegoś więcej niż tylko obejżeć wystawę. Jeśli komuś zależy jedynie na podziwianiu, zgromadzonych w sali ekspozycyjnej, dzieł… lepiej by przyszedł zobaczyć wystawę innego dnia, kiedy w galerii/muzeum panuje spokój i można bez przeszkód obcować ze sztuką.

Wystawa w Muzeum Karykatury, musiała być świetnie wypromowana, ponieważ na jej otwarcie przybyło tak wiele osób, że w trakcie wydarzenia ciężko było poruszać się po salach, a temperatura podniosła się zdecydowanie powyżej przeciętnej. Na otwarcie przybyło dużo osób, po wieku których można sądzić, że osobiście mieli do czynienia z okupacją. Gdzieniegdzie można było zaobserwować wpięte w klapy marynarek krzyże harcerskie i symbole wojskowe.

Sama wystawa została ciekawe zaaranżowana. Okraszono ją zdjęciami pokazującymi jak nieprzyjemnym okresem w dziejach Warszawy była okupacja niemiecka. Pozwala to lepiej poczuć sens prezentowanych na wystawie rysunków. Wystawie towarzyszy też ścieżka dźwiękowa zbudowana z odgłosów, warszawskich piosenek oraz archiwalnych nagrań. Można ją zwiedzać do 20 maja 2012. Muzeum znajduje się przy ulicy Koziej 11.

Kiedy wino zostało wypite, zakąski zjedzone, a większość gości rozeszła się do domów… można było spokojnie pooglądać prace…

W ramach przygotowań do Euro 2012 władze Ukrainy wydały decyzję o masowym zabijaniu bezpańskich psów. Ponadto proceder ten odbywa się na wielce niehumanitarnych zasadach. Więcej na temat eksterminacji bezpańskich psów oraz o proteście znajdziecie na stronie: www.stopmordowaniu.pl

Tradycyjnie też zachęcam do odwiedzania strony Fundacji Psy Niczyje i przygarniania jej podopiecznych :)

Relację TVP zobaczysz tu: http://www.tvp.pl/publicystyka/tematyka-spoleczna/panorama/ekstra/stop-bestialstwu-na-ukrainie/6660128

Jeżeli chcesz użyć moich zdjęć w celach zbieżnych z tematyką protestu, napisz do mnie bym Ci je udostępnił (możliwa przesyłka w wersji barwnej, także w rozdzielczości nadającej się do druku).

jak to zwykle w muzeach bywa, co krok można znaleźć antydotykalskie zakazy

Lubię oglądać miejsca pracy, uniformy itp personalizowanie przez ich użytkowników. Jestem ciekaw czy diabełek na helikopterze jest właśnie dziełem pilota, który chciał czuć się w nim przytulnie, czy może symbol jednostki, w której latał. W tle wieżowiec Smolna 8, na szczycie, którego znajdował się kiedyś lansiarski klub (Top Flor?)

dwa duże i jeden mały:

Eksponat, który zawsze mocno pobudzał moją wyobraźnię, pamiętam go jeszcze z dzieciństwa. Fragment metalowego pancerza, z dziurami po pociskach, które przeleciały na wylot, oraz pociskami, które w nim utknęły: